Aλέξης Βλάχος Ζωγράφος - Υπεύθυνος Εργαστηρίου
Ο Αλέξης Βλάχος γεννήθηκε το 1972 στη Λάρισα. Παρακολούθησε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής στο εργαστήρι του Νίκου Σαμαρά.
Το 1992  εισήχθη με υποτροφία στις σχολές Καλών Τεχνών στο Lecce (Ιταλία), στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Επέλεξε και  φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Θεσσαλονίκης το διάστημα 1992-1998 με καθηγητή τον Βαγγέλη Δημητρέα.
Το 1996 φοιτά με υποτροφία στην Σχολή Καλών Βαρκελώνης με καθηγητή τον   J.Chancho Cabre.

Έχει διδάξει ως εικαστικός καλλιτέχνης στα προγράμματα λαϊκής επιμόρφωσης του Δήμου Αθηνών καθώς και σε Κολέγιο Καλών Τεχνών . Από το 2004 έως και σήμερα διευθύνει τον πολυχώρο τέχνης ΕνΤεχνων, όπου και διδάσκει ζωγραφική.

Ομαδικές εκθέσεις:

– 1992: Γαλλικό Ινστιτούτο Λάρισας, Λάρισα.

– 1995: Heineken Art, Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης.

– 1997: Έκθεση Νέων Καλλιτεχνών, Villadecans (Ισπανία).

– 1997: Facultad de Bellas Artes, Βαρκελώνη.

– 1997: Nueva Galleria, Μαδρίτη.

– 1999: Έκθεση στα πλαίσια της γιορτής της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας     

            (όπου και βραβεύθηκε το έργο του), Τατόι (Αθήνα).

– 2003: Έκθεση Νέων Καλλιτεχνών (Ε.Ε.Τ.Ε.), Γκάζι (Αθήνα).

– 2005: Έκθεση Νέων Καλλιτεχνών, «Διαρροές» ,Αθήνα.

– 2005: Έργα depo ,Art City Michalarias.

– 2007: The Odyssey within, New York.

– 2013: TAF the art foundation, Love Letters To Chaos , Aθήνα

– 2014: Γκαλερί Οιωνός, Καρδίτσα

Ατομικές εκθέσεις

– 2001: Γκαλερί «Μετόπη», Αθήνα.

– 2010: Ερμουπόλεια , Σύρος

– 2014: Θέατρο Vault , Αθήνα


Greece based artist, Alexis Vlahos questions the relationship between the body as a spiritual vessel and that of a physiological entity.  His imagery is often dark, juxtaposing harsh lines with the sinuous forms of the body. He employs splashes of colors contingent with the flesh and blood of the body, rich reds in tandem with warm skin tones. While seemingly hedonistic subject matter parallels the paintings of Hieronymus Bosch, Vlahos does not aim to depict sin and human moral failings. Instead, his images are more searching in nature. He questions the role of religion as a mode of control, both spiritually and physically. Vlahos undermines stereotypical religious iconography by depicting crosses as barriers, religious figures as watchdogs, and the crucifixion of Christ as an inverted torture device.  Inversely, he celebrates the human body and its offerings as a structure of strength, beauty, and harmony. Vlahos is an artistic prophet, speaking not in favor of religious infrastructures but for humankind, as force to be reckoned with.
Aora Gallery – New York 2007